به روز شده در: ۰۹ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۷:۵۸
کد خبر: ۳۳۸۰۵
تاریخ انتشار: ۱۴:۵۶ - ۱۷ دی ۱۳۹۹ - 2021 January 06
سلام تختی
به نظر من تاریخ تولد و مرگ یک انسان همه زندگی او را تشکیل نمی دهد، آنچه که زندگی یک مرد را از نقطه آغاز تا لحظه مرگ می سازد شخصیت، روحیه جوانمردی، صفا، نسانیت و اخلاقیات اوست.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری گذار نیوز،به قلم سید وحید موسوی،اهل طهران بود 5 شهریور 1309 در خانی آباد پایتخت به دنیا آمد، رجب خان (پدرش) نامش را غلام حضرت رضا (ع) نهاد، وی در خانواده ای سنتی قد کشید، دو برادر و دو خواهر داشت که همه آن‌ها از وی بزرگ‌تر بودند.

غلامرضا تحصیلات ابتدایی را در دبستان حکیم نظامی تهران گذراند و پس از گذراندن اول متوسطه در دبیرستان منوچهری تهران ترک تحصیل کرد، تختی همراه کار، به ورزش زورخانه‌ای و کشتی نزد پهلوان سید علی حق‌شناس پهلوان اول ایران و پایتخت‌ می‌پرداخت.

عشقش ورزش و مردم و به صورت کلی بچه محل هایش بود، در سال ۱۳۲۷ به خدمت سربازی رفت و در ۲۵ مهر همان سال در اداره راه‌آهن استخدام شد، پیشینه کار در شرکت نفت مسجد سلیمان را هم داشت.
غلامرضا دوران جوانی خود را تفکر داشتن جایگاه مردمی در نظر داشت و بارها و بارها پرچم ایران را در دنیا به اهتزار در آورده بود، ابتدا به ساکن مورد کم توجهی ورزشی قرار گرفت اما توانست با استعداد که دارد بارها و بارها حریفان خودش را خاک کند، قطعا در مورد قهرمانی های تختی برایمان سخن های بسیار گفته اند اما آنچه که امروز بر سر زبان هاست جهان پهلوانیش می باشد مردی که تمام دار و ندار خود را صرف لبخند مردمش میکرد.
نگاهی کوتاه به دوران طلایی ورزش
در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن به همراه امام‌علی حبیبی نخستین مدال‌های طلای تاریخ ورزش ایران در بازی‌های المپیک را کسب کرد، او با یک مدال طلا و دو مدال نقره المپیک، دو طلا و دو نقره قهرمانی جهان و یک طلای بازی‌های آسیایی در فهرست برترین‌های قرن فیلا در جایگاه سیزدهم قرار دارد.
وی یکی از سه کشتی‌گیر ایرانی (در کنار امام‌علی حبیبی و عبدالله موحد) است که تصویر آن‌ها در تالار افتخارات فیلا نصب شده‌است.
تختی کشتی باستانی را در سال ۱۳۲۴ در زورخانه پهلوان سید علی آغاز کرد، در سال ۱۳۲۹ در ۲۰ سالگی به عضویت باشگاه پولاد درآمد و به صورت حرفه‌ای زیر نظر حبیب‌الله بلورکشتی آزاد را برای شرکت در مسابقات قهرمانی آغاز کرد و در همان سال نخستین قهرمانی کشور خود را کسب کرد، تختی در رقابت‌های قهرمانی کشور طی سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۸ هشت بار قهرمان کشور شد.
او در سال ۱۹۵۱ در مسابقات قهرمانی جهان هلسینکی در دسته ۷۹ کیلو به مدال نقره رسید، وی و سه هم تیمی اش؛ محمود ملاقاسمی (نقره ۵۲ کیلو)، محمدمهدی یعقوبی (برنز ۵۷ کیلو) و عبدالله مجتبوی (برنز ۷۳ کیلو)، برندگان اولین مدال‌های بین‌المللی تاریخ کشتی ایران بودند، او سال بعد در المپیک هلسینکی مدال نقره خود را در ۲۲ سالگی تکرار کرد، چهار سال بعد در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن در یک‌وزن بالاتر؛ ۸۷ کیلوگرم، بهتر ظاهر شد و به همراه امام‌علی حبیبی نخستین مدال‌های طلای تاریخ ورزش ایران در المپیک را کسب کردند. تختی در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۵۹ تهران، ۱۹۶۱ یوکوهاما و ۱۹۶۲ تولیدو به ترتیب به دو مدال طلا و یک مدال نقره رسید.
در المپیک ۱۹۶۰ رم هم با ۵ پیروزی با ضربه فنی و یک شکست با امتیاز از عصمت آتلی ترک مدال نقره وزن ۸۷ کیلو را گرفت، وی که کشتی را از میان وزن آغاز کرده بود با افزایش وزن خود به دسته‌های بالاتر رفته و از سال ۱۹۶۲ به دسته ۹۷ کیلوگرم پا گذاشت، اما مشخص شد که رقابت در این وزن برای قهرمان پا به سن گذاشته دشوار است و او در المپیک ۱۹۶۴ توکیو با شکست از احمد آئیک ترک و مساوی با سعید مصطفائف بلغار به مقام چهارم قناعت کرد.
غلامرضا رضا مرد بود، مرد دوران خودش که نامش تا ابد بر دل جوانان مرز بوم حک شده است، در گذشته دنیای نا مردها کوچک تر از آن چیزی بود که امروز شاهد آن هستیم، مردم قلبشان برای هم می تپید و غم همسایه غم همسایه دیگر بود، روزگاری نه چندان دور و کمتر از نیم قرن گذشته.
حال چه به بر سر این کشور و قهرمانانش آمده، قهرمانانی که امروز به پدران و مادرانی مبدل شده است که برای ساختار زندگی فرزندانشان جانانه می جنگند، افرادی که نقش تاثیر گذار قهرمانی را در کانون خانواده برعهده داراند، حال جایگاه این قهرمانان تغییر کرده، از دولت مردان برایتان نخواهم گفت چرا که آنان خود را منجیان مردمانشان می دانند اما هیچ گاه باکفش هم نوعان خود در مسیر سخت زندگی قدم نگذاشته اند.
گاه وقتی خبر رویداد های اقتصادی به دور از انساینت را از رسانه ملی دریافت می کنم اتفاقاتی که با دنیایی تختی فاصله بسیار داشت فکر تمام وجودم را فرا میگیرد که ما چه بودیم و چه بر سرمان آمده است.
در کتاب خاطرات تختی آمده است که:
ورزش ابتدا برای من نوعی سرگرمی بود، مدتی خیال قهرمان شدن مرا به وسوسه انداخت اما همیشه معتقد بودم که ورزش برای تندرستی و سلامتی جان و تن با هم لازم است، با آنکه علاقه فراوانی به ورزش داشتم ولی محبور بودم که در جستجوی کار برآیم، زندگی نان و آب لازم داشت، به نظر من تاریخ تولد و مرگ یک انسان همه زندگی او را تشکیل نمی دهد، آنچه که زندگی یک مرد را از نقطه آغاز تا لحظه مرگ می سازد شخصیت، روحیه جوانمردی، صفا، نسانیت و اخلاقیات اوست.
در ۳۰ بهمن ۱۳۴۵ با شهلا توکلی ازدواج کرد، حاصل این ازدواج پسری به نام بابک بود که در ۱۱ شهریور ۱۳۴۶ به دنیا آمد، یکی از جا‌هایی که تختی همیشه می‌رفت، گل‌فروشی رز نزدیک چهارراه تخت‌جمشید (طالقانی کنونی) بود، این گل‌فروشی هنوز هم هست، تختی گل‌های باغچه خانه‌اش را می‌چید و دسته می‌کرد و می‌برد گل‌فروشی رز که فروش برود اما هربار که گذرش به آن‌جا می‌افتاد، مردم دور و برش را می‌گرفتند و با او گرم حرف زدن می‌شدند، تختی هم می‌خواست مهربانی آن‌ها را جبران کند. همین بود که از ده‌تا دسته گل، یک دسته هم به گل‌فروشی نمی‌رسید.

یکی از رویداد‌های زندگی تختی پیشنهاد به او برای بازی در فیلم سینمایی بوده‌است، فردین که از دوستان تختی بود، او را بر می‌انگیزد که بازیگر سینما بشود، فردین به او می‌گوید: «بلور بازی کرد، تو هم بیا و بازی کن.» حتی پیشنهاد می‌دهند در فیلم‌های تبلیغاتی بازی کند. به تختی پیشنهاد تبلیغ عسل می‌دهند. می‌گوید: «من با خوردن عسل پهلوان نشدم! خاک و خُل خوردم و خوراکم نان و پنیر بود و با سختی‌ها ساختم و تمرین کردم تا به جایی رسیدم.
تفکرات تختی در روزگار خودش از وی نام ماندگار ساخت حماسه قهرمانی با درون مایه پهلوان ماندن جهان پهلوانی لغب کوچکی نیست که غلامرضا آن را ارمغان آورد.
تختی در ۱۷ دی ۱۳۴۶ در اتاقش در هتل آتلانتیک تهران درگذشت، او دو روز قبل از مرگش یعنی ۱۵ دی، وصیت‌نامه ‌اش را در دفترخانه اسناد رسمی شماره ۲۰۲ تحت شماره ۳۴۲۸ و با تعیین کاظم حسیبی به عنوان سرپرست فرزندش بابک (که تنها ۴ ماه داشت)؛ به ثبت رسانده بود.
درباره دلایل مرگ او اختلاف نظر‌های زیادی وجود دارد، براساس اخبار منتشره در روزنامه های اطلاعات و کیهان ۱۸ دی ۱۳۴۶ غلامرضا تختی به خاطر وجود اختلافات خانوادگی با همسرش شهلا توکلی خودکشی کرده ‌است، از انگیزه‌های ممکن برای خودکشی، مواردی، چون ناکامی‌هایش در مسابقات در پایان عمر ورزشی تختی نام برده می‌شود.
با این حال عده‌ای از دانشوران مرگ وی را مشکوک می‌دانند، این عقیده که ساواک او را به دلیل محبوبیت زیاد و عدم وفاداری به نظام وقت ایران به قتل رسانده ‌است، در بین مردم وجود داشته‌است.
براساس اخبار منتشره در روزنامه‌های اطلاعات و کیهان 18 دی ۱۳۴۶ غلامرضا تختی به خاطر وجود اختلافات خانوادگی با همسرش شهلا توکلی و خود کشی کرده‌است.
علی شاه‌محمدی کارگردان مستند «شهسوار» درباره زندگی تختی، در این‌باره می‌گوید: «در این فیلم هم به صورت مستند و هم به صورت دراماتیک به زندگی تختی پرداخته‌ام و سؤال اصلی فیلم بر این محور است که تختی خودکشی کرد یا کشته شد؟ در پاسخ به این پرسش، برخی افراد در این فیلم با دلایل متقن و موجه می‌گویند که تختی خودکشی کرده و برخی هم با دلایل متقن و موجه دیگری می‌گویند که تختی به قتل رسیده ‌است، هیچ رجحانی میان این افراد و دلایلی که برای نظرشان ذکر می‌کنند در مستند وجود ندارد و قضاوت در این باره را به عهده خود مخاطب گذاشته‌ایم، به این دلیل که خود ما هم از این دلایل قانع نشده‌ایم.
حال تختی هر روز در یاد پهلوانان و قهرمانان و فرا تر از آن مردم کشورش می باشد از تختی میتوان به عنوان مرد نام برد چرا که این روزها واژه مرد برای دولت مردان کشور لحاظ می شود که این موضوع خود حدیثی نا نوشته است.
به امید روزهای بهتر برای کشور عزیزمان ایران
سید وحید موسوی 17 دی 1399 مشهد

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: