به روز شده در: ۲۱ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۷:۱۲
کد خبر: ۲۱۵۶۸
تاریخ انتشار: ۱۷:۱۷ - ۰۳ بهمن ۱۳۹۸ - 2020 January 23
حتی اگر نمادین یا نمایشی باشد خبرهایی از این دست برای دیگران دلگرم کننده است. حال آن که کارنامۀ این افراد نشان می دهد انتخابی واقعی است.

عصر ایران؛ مهرداد خدیر – در دولت جدید لبنان (به ریاست و نخست وزیری حسان دیاب) که روز چهارشنبه معرفی شد‌، 6 تن از مجموع 20 وزیر کابینه زن‌اند. همچنین برای نخستین بار در لبنان و کل کشورهای عربی یک خانم به عنوان وزیر دفاع انتخاب شده است.



دربارۀ این 6 وزیر زن 10 نکته را می توان ذکر کرد:



1. این خانم ها برآمدۀ جامعه مدنی اند. یعنی در سطح جامعه فعال و شناخته شده بوده و حالا به دولت پیوسته اند. از این رو هویت و منبع مالی خود را به مقام دولتی گره نزده اند و اصطلاحاً آویزان نمی شوند و به مقام و منصب خود نمی چسبند و اگر احساس کنند برنامه های اصلی را انجام داده اند و کار خاص دیگری ندارند کنار می روند و به متن جامعه بازمی گردند و اگر هم ببینند نمی توانند کاری از پیش ببرند به همان جایی که بوده اند باز می گردند.

علت چسبیدن به میز و منصب در برخی جاهای دیگر بیشتر جنبه انتفاع یا پرستیژ شخصی دارد حال آن که شخص هویت خود را باید جای دیگر اخذ کند وبعد وارد مسؤولیت دولتی و حکومتی شود.



خانم وزیر دفاع که به عنوان معاون نخست وزیر هم منصوب شده 20 سال تجربه کار علمی و پژوهشی دارد. وزیر ورزش و جوانان نیز مدیریت مرکز آموزش و توان‌مند‌ سازی توان یابان (معلولین) را بر عهده داشته است.وزیر دادگستری استاد دانشگاه قدیس بیروت است و وزیر کار در یک شرکت خصوصی فعال بوده است و وزیر امور مهاجرت نیز در عرصه رسانه‌ها شناخته شده است.



2. حضور 6 زن در کابینه و از مذاهب و محتلف از یک جامعۀ متکثر خبر می‌ دهد. تکثر و هم زیستی از ویژگی های جامعه لبنان است و طبعا در دولت هم جلوه گر شده است. اگر در حکومت و دولتی بازتاب گرایش های گوناگون و بعضا حتی اکثریت منتخب را نبینیم یا کم باشد از یک دستی غیر طبیعی حکایت می کند.



3. این گونه خبرها به اصلاح تصویر ما از کشورهای منطقه و جهان یاری می رساند. در ایران تا حرف از لبنان به میان می‌ آید برخی تنها به یاد جنگ های داخلی در گذشته یا حزب الله لبنان می افتند و تصویر کامل در ذهن مردم ما نقش نمی بندد.



حال آن که لبنان متکثر است و نه سعد حریری تصویر کل لبنان است و نه دیگران و هر یک بخش هایی را نمایندگی می کنند. تلقی عمومی از فلسطین هم مغشوش است و خیلی ها نمی دانند در حال حاضر در یک سرزمین سه دولت ( خودگردان به ریاست محمود عباس و غزه/حماس و اسراییل) حضور دارند و کل سرزمین در اختیار اسراییلی ها نیست.



4. به رغم حضور مسیحیان، لبنان به عنوان یک کشور اسلامی شناخته می شود و با این که رییس جمهوری آن از میان مسیحیان مارونی انتخاب می شود اما عضو همکاری های اسلامی ( سازمان کنفرانس اسلامی) است و انتخاب این وزیران و بعضا مسیحی از پذیرش این جامعۀ مسلمان حکایت می کند.



5. مدارک دانشگاهی این وزیران هم جالب است. همه فارغ التحصیل دانشگاه های معتبرند نه دانشگاه های چون قارچ برآمده و به عنوان یک شخصیت دانشگاهی هم شناخته می شوند. همه ما دیده ایم که هم مجری یک برنامه خانوادگی در کنار آشپزخانه «آقای دکتر» خطاب می شود و هم گوینده تلویزیون. کیلو کیلو دکترا فروخته اند و گاه از بیان یک جمله درست و حسابی انگلیسی که سهاپل است از فارسی آن هم برنمی آیند. مدارک و دانشگاه های آنان واقعی به نظر می رسد.



6. در ایران شرط اول برای هر کاری اعتبار و بودجه اعلام می شود. کاری که مدیران بلدند هزینه کردن پول است. آن هم پول مفت نفت. حالا که پول نفت به خاطر تحریم ها کاهش یافته مدیران با دشواری رو به رو شده اند. در کشوری ماند لبنان با دولت کوچک و سرزمین کوچک و بودجه بسیار محدود وزیران می دانند پول چندانی در اختیار ندارند و با بودجه های محدود در اندیشه اجرای ایده هایی هستند که در سر داشتند. درست است که پول خیلی مهم است اما در کشور خودمان در آن هشت سال دیدیم با 700 میلیارد دلار پول نفتی چه شد.



7. جامعه لبنان، متکثر اما دولت آن حداقلی است. پول ریخت و پاش و بوروکراسی گسترده هم ندارند. سال 85 در سفر به لبنان دیدار و قراری هم در وزارت «اعلام» داشتیم که همان وزارت فرهنگ و ارشاد ماست. کل ساختمان به جز طبقه فوقانی خالی بود و آنجا هم پیرمردی به اتفاق منشی کار پژوهشی انجام می داد. چون نه مجوز در کار است نه کنترل و رسانه ها ثبت می شوند. البته بعدتر دانستم مدت هاست که ثبت نمی کنند و امتیازات قبلی خرید و فروش می شود. ولی در هر صورت دولت حداقلی است و اصطلاحاً سیاست گذاری و ریل گذاری می کنند یا تسهیل.



8. رشته های دانشگاهی و مدارک آنان هم جالب است: خانم زینی لیسانس علو اجتماعی دارد، خانم وزیر ورزش و جوانان هم، وزیر دادگشتری طبعا پرفسور حقوق است، خانم وزیر کار استاد دانشگاه هنرهای زیباست و خانم وزیر مهاجرت دکتری ادبیات فرانسه دارد.



قصد مقایسه ندارم اما تنها یادآوری می کنم وزیر علوم ما دکتری علوم باغبانی دارد و عنوان کتابی که نوشته «کاشت، داشت و برداشت گردو» ست. جامعه انسانی به مدیرانی که با علوم انسانی آشنا باشند و نه این که مدارک صوری گرفته باشند نیاز دارد. در ایران زپرشته های غیر فنی و غیر پزشکی عملا تحقیر شده اند و مدارک آنان بیشتر به کار ارتقای اداری کارمندان می آید.



9. درست است که وزارتخانه های آنان کوچک و حجم است اما واقعی است. ما تشکیلات اداری را بزرگ و فربه کرده ایم در حالی که شخصی که در رأس آن قرار می گیرد عملا به جای وزارت ناگزیر است ریاست کند و به مدیر اداری تبدیل می شود. یکی از دلایلی که برخی از ورود رادیکال ها به ساختار قوۀ اجرایی استقبال می کنند این است که بوروکراسی ما هاضمه بزرگی دارد و همه را درون خود می بلعد و آنان به مرور به شخصیت اداری و بوروکراتیک بدل می شوند.



10. نمی توان تنها به آمار دانشجویان زن و کارمندان زن استناد کرد. مهم تر از زن و تحصیل کرده و فعال مدنی بودن احساس شکوفایی است. حتی اگر نمادین یا نمایشی باشد خبرهایی از این دست برای دیگران دلگرم کننده است. یکی از دلایل شیوع افسردگی در جامعه ما همین احساس ناشکوفایی یا محدود بودن رشد هایی این گونه به افراد و گروه های خاص است.

--------------------------------------------------------------

بیشتر بخوانید:

دولت جدید لبنان/ 6 زن در 20 وزیر / برای اولین بار یک زن، وزیر دفاع شد

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: